วิเคราะห์แทคติก
TACTICS
ฮาลันด์คือหมูตอนที่ขายไม่ออก? เปิดโปงความผิดพลาดครั้งใหญ่ของเรือใบที่ปล่อยอัลวาเรซหลุดมือ
พรีเมียร์ลีกอาจกำลังจับตามองกองหน้านอร์เวย์ แต่ใต้ผิวของสถิติสุดโก้ มีปัญหาที่เป๊ปเลือกจะไม่เห็น
ทีมข่าว KickTH
⏱ อ่าน 4 นาที
เอ้า... ฟังนะ ผมรู้ว่าการพูดแบบนี้มันเหมือนคนบ้าที่เอาไม้ไปแหย่รังแตน แต่ใครที่คิดว่ามันเชลซิตี้เดินหน้าถูกทางกับการมี เออร์ลิง ฮาลันด์ ยืนจองพื้นที่หน้าเป้าตลอดกาล ขอให้ฟังผมให้จบก่อน
ใช่ เขายิงประตูได้เยอะ เยอะแบบที่เอาไปเทียบกับสถิติของใครก็สู้ได้ แต่ถ้าเรามองลึกไปกว่านั้น — มองแบบที่โค้ชระดับเป๊ป กวาร์ดิโอล่า ควรจะมอง — จะเห็นว่าร่างยักษ์นอร์เวย์คนนี้ มันไม่ใช่ชิ้นส่วนที่เข้ากับจักรกลที่สมบูรณ์แบบของแมนฯ ซิตี้เลยแม้แต่น้อย
และสิ่งที่ทำให้เรื่องนี้เจ็บปวดยิ่งกว่าคือ ทีมที่กำลังไปได้สวยกับฟอร์มการเล่นแบบที่ซิตี้ต้องการจริงๆ กลับเป็นทีมที่พวกเขาปล่อยไปเมื่อซัมเมอร์ที่แล้ว นั่นคือ ฮูเลี่ยน อัลวาเรซ
หลายคนอาจจะมองว่าการขายอัลวาเรซให้แอตเลติโก มาดริด ด้วยค่าตัว 82 ล้านปอนด์คือดีลที่คุ้มค่า แต่ผมขอบอกเลยว่า นี่คือหนึ่งในการตัดสินใจที่ผิดพลาดที่สุดในยุคของเป๊ป และมันกำลังกัดกร่อนทีมจากข้างใน
ลองนึกภาพตามนะ สไตล์การเล่นของแมนฯ ซิตี้คือการครองบอล การไหลเวียน การวิ่งสลับตำแหน่ง การสร้างพื้นที่ด้วยการเคลื่อนที่ของตัวรุกทุกคน กองหน้าของพวกเขาไม่ใช่แค่คนรอรับบอลในกรอบเขตโทษ แต่ต้องเป็นคนที่ลงมาช่วยเชื่อมเกม กดดันคู่ต่อสู้ และเปิดช่องให้เพื่อนร่วมทีม
อัลวาเรซคือคำตอบของทุกอย่างนั้น เขาคือ "นักฟุตบอล" ที่สมบูรณ์แบบสำหรับระบบนี้ เขาวิ่งไม่หยุด ไล่บอลไม่หยุด ต่อบอลได้ทุกจังหวะ และที่สำคัญ เขาไม่เคยเรียกร้องให้ทีมเล่นเข้าหาเขา เขาปรับตัวเข้ากับทุกคนได้
ส่วนฮาลันด์? เขาคือ "เครื่องยิงประตู" บริสุทธิ์ เขาต้องการบอลในพื้นที่สุดท้ายเท่านั้น ถ้าบอลไม่มาถึงเขา เขาจะหายไปจากเกมจนน่าใจหาย และนี่คือเหตุผลว่าทำไมในเกมใหญ่ๆ หลายนัดที่ซิตี้ต้องเจอกับแนวรับที่แข็งแกร่ง ฮาลันด์มักจะกลายเป็นเพียงผู้ชมในสนาม
ผลลัพธ์มันออกมาให้เห็นแล้ว ฤดูกาลนี้แมนฯ ซิตี้ดูฝืด ดูไม่คม เกมรุกที่เคยลื่นไหลกลับติดขัด การที่ทีมต้องพึ่งพาฮาลันด์มากเกินไปทำให้คู่แข่งรู้วิธีรับมือ พวกเขาแค่ถอยต่ำ อุดช่องว่าง และปล่อยให้ฮาลันด์วิ่งไปชนกับกองหลังสองคนโดยเปล่าประโยชน์
ที่แย่กว่านั้นคือ สถานการณ์แบบนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นในยุคของอัลวาเรซ เพราะอัลวาเรซทำให้ทุกคนรอบตัวเขาดีขึ้น ส่วนฮาลันด์ทำให้ทุกอย่างต้องวนมาหาเขา
หลายคนอาจเถียงว่า "แต่ฮาลันด์ยิง 30 กว่าประตูต่อฤดูกาลนะ" ใช่ครับ เขายิงได้ แต่คำถามคือ ทีมเสียสมดุลไปมากแค่ไหนเพื่อแลกกับประตูพวกนั้น? ถ้าซิตี้ยังครองพรีเมียร์ลีกได้ด้วยสไตล์เดิมๆ ผมคงไม่พูด แต่ตอนนี้เรากำลังเห็นทีมที่เคยน่ากลัวที่สุดในยุโรป กลายเป็นทีมที่คาดเดาได้ง่ายขึ้นทุกสัปดาห์
บางคนอาจจะบอกว่าผมกำลังพูดเกินจริง และมันเชลซิตี้ยังคงเป็นทีมลุ้นแชมป์ทุกปี แต่สำหรับผม ความผิดพลาดไม่ได้อยู่ที่การมีฮาลันด์ แต่อยู่ที่การเลือกระหว่างเขากับอัลวาเรซ และตัดสินใจผิด
ถ้าซิตี้เก็บอัลวาเรซไว้ แล้วปล่อยฮาลันด์ออกไป พวกเขาอาจไม่ได้กองหน้าที่ยิงประตูได้เป็นกอบเป็นกำ แต่พวกเขาจะได้ระบบที่สมบูรณ์แบบกลับคืนมา และนั่นคือสิ่งที่เป๊ปให้ความสำคัญมากกว่าตัวเลข
การตัดสินใจครั้งนี้ไม่ได้เลวร้ายถึงขั้นทำให้ซิตี้ล่มสลาย แต่มันคือการสูญเสียเอกลักษณ์บางอย่างที่ทำให้พวกเขาเป็นทีมที่ไม่มีใครเทียบได้ และนั่นคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด
ฟังนะ ฮาลันด์คือสุดยอดดาวยิง แต่ฟุตบอลของเป๊ปไม่เคยต้องการแค่ดาวยิง มันต้องการนักฟุตบอลที่สมบูรณ์แบบ และการปล่อยอัลวาเรซไปเพื่อเก็บฮาลันด์ไว้ คือการแลกของแพงที่แลกมาด้วยความยอดเยี่ยมของทีมทั้งทีม ผมฟันธงได้เลยว่า อีกไม่นานเป๊ปจะต้องเสียใจกับดีลนี้แน่นอน
ที่มา: Mirror Football — อ่านต้นฉบับ
ความคิดเห็น 6
กำลังโหลดความคิดเห็น...