ระหว่างเรื่องในสนามกับบอร์ดบริหารที่ระเบิดอยู่ตอนนี้ อันไหนน่ากลัวกว่ากันวะ?

มานั่งคิดๆ ดูตอนนี้ทีมเราจะลงเล่นแชมเปี้ยนชิพเป็นหนแรกตั้งแต่ซีซั่น 2011-12 แล้วนะ แต่แทนที่ทุกคนจะโฟกัสเรื่องนักเตะตัวใหม่หรือแท็คติก กลับกลายเป็นว่าดramaในบอร์ดบริหารนี่สิที่แม่งเดือดกว่าสนามอีก มันเหมือนดูซีรี่ย์อังกฤษน้ำเน่ายังไงยังงั้นเลยว่ะ ใครจะไปคิดว่าสโมสรระดับนี้จะได้เห็นมุกดราม่าแบบนี้

คือเท่าที่ตามดูนะ เรื่องมันไม่จบแค่ผลงานในสนามเพราะบอร์ดมันแตกกันเองแล้วจริงๆ มีทั้งคนที่อยากได้อำนาจเต็ม มีทั้งคนที่อยากขายหุ้นออกไป แล้วแต่ละฝ่ายก็มีเอเย่นต์หรือกองเชียร์บางกลุ่มหนุนหลังกันคนละข้าง มันเลยกลายเป็นสงครามตัวแทนไปแล้ว บางคนที่เราคิดว่าเป็นพวกเดียวกันกลับกลายเป็นคนที่แทงข้างหลัง บางคนที่เงียบๆ กลับเป็นคนที่พยายามดึงสติทุกคนไว้ สภาพมันไม่ได้ต่างจากละครน้ำเน่าช่วงไพรม์ไทม์เลยแม้แต่น้อย

ส่วนตัวผมคิดว่าน่ากลัวกว่าผลงานในสนามอีกนะ เพราะต่อให้เราได้ตัวนักเตะที่ดีแค่ไหน แต่ถ้าข้างบนมันยังไม่ลงตัวกันสักที สุดท้ายนักเตะที่ซื้อมาก็กลายเป็นหมากในเกมการเมืองไปหมด ยิ่งช่วงที่ทีมต้องไต่กลับขึ้นพรีเมียร์ลีกให้ได้ในปีแรกๆ แบบนี้ ยิ่งต้องการความมั่นคงจากข้างบนที่สุด แต่ที่เห็นคือมันกลับตรงกันข้ามเลย แล้วแบบนี้นักเตะหรือโค้ชจะไปมีสมาธิกับเกมยังไงไหว

เลยอยากถามเพื่อนๆ หน่อยว่า ระหว่างเห็นทีมตกชั้นกับเห็นบอร์ดทะเลาะกันเอง แบบไหนที่รู้สึกแย่กว่ากัน? แล้วถ้าให้เลือกได้จริงๆ อยากให้ใครออกจากบอร์ดไปมากที่สุด แล้วคิดว่ายังไงทีมเราจะรอดจากฤดูกาลนี้ไปได้แบบไม่จมดิ่งกว่าเดิม?